Windykacja, egzekucja i długi. Ktoś Ci nie płaci albo komornik zajął Ci konto. Znam obie strony tego stołu.

Często tak. Deklaracje dłużnika nie zawsze odpowiadają rzeczywistości, a komornik ma dostęp do rejestrów, do których wierzyciel nie zagląda. Przed złożeniem wniosku oceniam, jakie są realne szanse, żeby nie narażać Cię na zbędne koszty.

Co do zasady dłużnik. Opłata komornicza wynosi 10% wyegzekwowanej kwoty, a jeżeli dłużnik spłaci dług w ciągu miesiąca od doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, 3%. W niektórych sytuacjach, na przykład gdy wierzyciel sam wnosi o umorzenie postępowania, koszty mogą obciążyć wierzyciela.

Co do zasady tak, w granicach określonych w przepisach. Egzekucję z nieruchomości prowadzi jednak komornik właściwy dla miejsca jej położenia. Przy wyborze warto uwzględnić, gdzie znajduje się majątek dłużnika.

Jeżeli przeniesienie majątku nastąpiło z pokrzywdzeniem wierzycieli, można rozważyć skargę pauliańską. Pozwala ona uznać taką czynność za bezskuteczną wobec wierzyciela i prowadzić egzekucję z przekazanego majątku.

Nie. Umorzenie z powodu braku majątku nie pozbawia wierzyciela roszczenia: tytuł wykonawczy wraca do wierzyciela, a egzekucję można wszcząć ponownie, gdy sytuacja dłużnika się zmieni. Trzeba jednak pilnować terminów przedawnienia.

Zależy przede wszystkim od majątku dłużnika. Zajęcie rachunku bankowego lub wynagrodzenia może przynieść pierwsze wpłaty w ciągu kilku tygodni, natomiast egzekucja z nieruchomości trwa zwykle wiele miesięcy.

Najpierw ustalić, z jakiego tytułu i na czyj wniosek prowadzona jest egzekucja. Potem sprawdzić, czy nakaz był prawidłowo doręczony i czy dług nie jest przedawniony. W wielu sprawach da się ograniczyć egzekucję, zwolnić część środków lub podważyć sam tytuł. Na skargę na czynności komornika masz 7 dni.

Niekoniecznie. Jeśli dług jest przedawniony i nie było w międzyczasie ani uznania, ani spłaty, sąd powinien oddalić powództwo przeciwko konsumentowi z urzędu. Trzeba jednak zareagować w terminie: na sprzeciw od nakazu zapłaty masz 14 dni od odbioru.

Nie. Z wynagrodzenia za pracę komornik może co do zasady zająć połowę, a przy długach alimentacyjnych do trzech piątych. Przy długach innych niż alimentacyjne pracownikowi zatrudnionemu na pełny etat musi pozostać kwota równa minimalnemu wynagrodzeniu netto.

W każdym miesiącu kalendarzowym wolna od zajęcia jest kwota równa 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ochrona ta przysługuje osobie fizycznej.

Tak. Podstawowy termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą i świadczeń okresowych trzy lata; koniec terminu przypada co do zasady na ostatni dzień roku kalendarzowego. Bieg przedawnienia może jednak zostać przerwany, na przykład przez uznanie długu albo czynności komornika, dlatego każdą sprawę trzeba sprawdzić indywidualnie.

Co do zasady dłużnik. Opłata komornicza wynosi 10% wyegzekwowanej kwoty, a jeżeli dłużnik spłaci dług w ciągu miesiąca od doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, 3%. Dlatego szybka reakcja po otrzymaniu zawiadomienia może przynieść realne oszczędności.

Komornik działa na wniosek wierzyciela i nie może samodzielnie obniżyć ani umorzyć długu. Porozumienie zawiera się z wierzycielem, a ugoda może doprowadzić do zawieszenia lub umorzenia egzekucji. Wobec komornika można natomiast składać wnioski, na przykład o ograniczenie egzekucji lub zwolnienie określonych składników majątku spod zajęcia.

Właściciel może żądać zwolnienia rzeczy spod zajęcia w drodze powództwa wniesionego do sądu. Termin jest krótki, miesiąc od dnia, w którym dowiedział się o zajęciu, dlatego warto działać od razu.

Nie zawsze. Część majątku wchodzi do masy upadłości, ale dłużnik zachowuje środki niezbędne do utrzymania, a po wykonaniu planu spłaty pozostałe długi mogą zostać umorzone. Przed złożeniem wniosku warto ocenić, czy upadłość jest najlepszym rozwiązaniem w danej sytuacji.